Biologisch katoen, de voor- en de nadelen

Modeontwerper Tony Cohen prijst het gebruik van syntetische materialen voor de mode en wil zelfs beginnende ontwerpers overtuigen van de voordelen. Het is de bedoeling dat hij via hen ook de consument bereikt met zijn opvatting. Dat deze niet-natuurlijke stoffen de allerminst duurzame grondstof olie nodig hebben en het afvalwater een enorme bijdrage levert aan die ‘plastic soep’ lijkt hem niet van zijn stuk te brengen. Sterker nog, een bewering dat biologisch katoen en ecologische stoffen voor meer restafval zorgt volgt. Ook zou er meer water nodig zijn bij deze verwerkingsprocessen dan voor die van syntetische stoffen.

Kijk, nu word ik nieuwsgrierig. Hoeveel water ís er dan nodig bij ‘gewoon’ en biologisch (organic) katoen. Een zoektochtje op internet leverde tevens een rijtje voor- en nadelen op.
In beide gevallen wordt een enorme hoeveelheid water gebruikt, tot wel 55 douchebeurten per kledingset, broek en shirt. 2700 liter voor een T-shirt. Voor het kleuren van een kilo katoen is 60 liter water nodig.

Voordeel
Natuurlijk is het voor natuur en maatschappij beter; een eerlijke prijs, goede arbeidsomstandigheden en natuurlijke materialen op een milieuvriendelijke wijze geproduceerd.
Boeren kunnen meer voor biologisch katoen vragen en zij besparen op mest door het gebruik van compost zonder pesticiden.
Minder risico op allergische reacties zoals eczeem. Vooral de gevoelige huid van jonge kinderen en baby’s, dat met in kleding aanwezige chemische stoffen in contact komt, heeft enorm te lijden.
Biologisch katoen is soepel, zacht en daardoor erg prettig om te dragen. Helemaal bij het slapen is het fijn als de nachtkleding lekker zit.

Nadeel
Het telen van biologische katoen moet op steeds een ander stukje landbouwgrond om te voorkomen dat de grond verarmt en om ervoor te zorgen dat boeren ook voedsel kunnen blijven verbouwen.
Ook met het verbouwen (en verwerken) van biologisch katoen is erg veel water nodig. En in sommige gebieden is (schoon drink)water al een enorm schaarste.

Global Organic Textile Standard (GOTS)
Het is dan ook belangrijk dat de productieprocessen gecontroleerd en gecertificeerd worden, waardoor het naleving van de sociale criteria bij teelt en de verwerking tot stof wordt geborgd. Denk aan minimumloon, geen kinderarbeid en veilige en gezonde arbeidsomstandigheden.
Een internationale standaard voor biologisch textiel is Global Organic Textile Standard (GOTS). De GOTS gaat - vergelijkbaar met het EKO-label - uit van 100% biologische grondstoffen. Kleding moet voor minstens 70% uit biologische vezels bestaan. Het percentage kun je in het etiket terugvinden.

Weet je voor- en nadelen die hier niet genoemd staan? Deel ze via twitter met @Doezels-nl !

(Bronnen: allesduurzaam.nl, fashionunited.nl, mahaneco.nl, biocoton.com)
 

(januari 2012)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Eerlijke handel of fair trade bevordert de duurzame ontwikkeling in de internationale handel, met name bij de export van arme landen naar rijke Westerse landen. Fair trade betekent dat bijvoorbeeld boeren in landen van Latijns-Amerika, Afrika en Zuidoost-Azië een eerlijke prijs krijgen voor hun producten. Een prijs die in verhouding staat tot de werkelijke productiekosten, en niet een prijs die wordt bepaald door de verhoudingen op de internationale markt. Fairtrade-producten dienen daarnaast te voldoen aan strenge milieueisen.

In Nederland en België zijn fairtrade-producten herkenbaar aan het Max Havelaarkeurmerk. De geloofwaardigheid van fairtrade staat of valt met het bepalen van strikte criteria en een grondige en permanente controle op de naleving daarvan. Inmiddels zijn fairtrade-keurmerken uit 23 landen, waaronder ook het Nederlandse Max Havelaar, aangesloten bij een autonome en onafhankelijke wereldwijde koepelorganisatie, FLO-eV (Fairtrade Labelling Organizations International). De FLO-eV stelt de fairtrade-criteria vast en organiseert assistentie om producenten te helpen de normen te halen. Het controleorgaan FLO-Cert - functioneert volledig los van FLO-eV - controleert producenten en handelaren die in aanmerking willen komen voor een fairtrade-certificatie. Dit gebeurt aan de hand van 250 evaluatiecriteria die onder meer betrekking hebben op de arbeidsvoorwaarden en de investeringen in sociale, milieuvriendelijke en economische ontwikkeling.

De nationaal opererende keurmerkorganisaties die bij de FLO-eV zijn aangesloten (zoals Max Havelaar) spannen zich in om in eigen land het fairtrade-keurmerk te promoten. Daarnaast faciliteren en contracteren ze bedrijven die artikelen met fairtrade-keurmerk in hun assortiment willen opnemen, controleren ze de verkoop onder keurmerk en bereiden ze – samen met FLO-eV - uitbreiding van het assortiment voor.

Een product dat het Fairtrade-keurmerk draagt, voldoet aan de volgende criteria:

• De producenten (vaak boerenorganisaties uit ontwikkelingslanden) kunnen rekenen op een minimumprijs, die de kosten van een sociaal- en milieuverantwoorde productie dekt.

• De producenten ontvangen ook een extra ontwikkelingspremie, onafhankelijk van de wereldmarktprijs, om ontwikkelingsprojecten op te zetten in hun gemeenschap, bijvoorbeeld op het vlak van onderwijs, gezondheid, spaar- en kredietsystemen, wegenaanleg, aankoop van machines of organisatieversterking.

• De contracten met de koper of de invoerder worden zoveel mogelijk afgesloten voor een lange periode.

• Productie en de commercialisering ter plaatse gebeuren op een transparante manier.

• De arbeiders kunnen werken in menswaardige arbeidsomstandigheden. Dus beslist zonder kinder- en dwangarbeid en geen hongerlonen.

• Er wordt zorgvuldig omgegaan met het natuurlijk milieu waarin de exportproducten worden geteeld.

(De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, Bron: Wikipedia)

(december 2011)